కార్తిక పురాణం 16(ఆజా మీళుని కథ)

ఆజా మీళుని కథ

పూర్వ కాలమందు కన్యా కుబ్జ మను నగరమున నాల్గు
 వేదములు చదివిన ఒక విప్రుడు గలడు.
 అతని పేరు సత్య వ్రతుడు
 అతనికి సకల సద్గుణ రాసియగు హేమ వతియను భార్య కలదు.
 ఆ దంపతులన్యోన్య ప్రేమ కలిగి అ పూర్వ దంపతులని పేరు బడసిరి. 
వారికి చాలాకాలమునకు లేక లేక ఒక కుమారుడు జన్మించెను. 
వారాబాలుని అతి గారాబముగా పెంచుచు,
 అజా మీళుడని నామకరణము చేసిరి. 
ఆ బాలుడు దిన దిన ప్రవర్ధ మానుడగుచు అతి గారాబము వలన పెద్దలను 
కూడ నిర్లక్షముగా చూచుచు, దుష్ట సావసములు చేయుచు, 
విద్య నభ్య సింపక, బ్రాహ్మణ ధర్మములు పాటించక సంచరించు చుండెను.
 ఈ విధముగా కొంత కాలమునకు యవ్వనము రాగా కమంధుడై,
 మంచి చెడ్డలు మరిచి, యజ్ఞో పవితము త్రెంచి, మద్యం సేవించుచు
 ఒక ఎరుకల జాతి స్త్రీ ని వలచి, నిరంతరము నామెతోనే 
కామా క్రీడలలో తేలియాడుచూ, యింటికి రాకుండా,
 తల్లిదండ్రులను మరిచి, ఆమె యి౦ టనే భుజించు చుండెను.
 అతి గారాబము యెట్లు పరిణమించినదో వింటివా రాజా!
 తామ బిడ్డలపై యెంత అనురాగామున్ననూ పైకి తెలియ 
పర్చక చిన్ననాటి నుంచీ అదుపు
 ఆజ్ఞలతో నుంక పోయిన యెడల యీ విధంగానే జురుగును. 
 కావున ఆజామీళుడు కుల భ్రష్టుడు కాగా, 
వాని బంధువుల తనని విడిచి పెట్టిరి.
 అందుకు ఆజామీళుడు రెచ్చిపోయి వేటవలన పక్షులను,
 జంతువులను చంపుతూ కిరాత వృత్తి లో జీవించు చుండెను. 
ఒక రోజున ఆ యిద్దరు ప్రేమికులు 
అడవిలో వేటాడుతూ ఫ రములు కోయుచుండగా ఆ స్త్రీ 
తెనేపట్టుకై చెట్టే క్కి తేనెపట్టు తియబోగా కొమ్మ విరిగి క్రింద పది చనిపోయెను.
 ఆజామీళుడు ఆ స్త్రీ పైబడి కొంత సేపు యేడ్చి, తరువాత 
ఆ అడవి యందే ఆమెను దహనము చేసి ఇంటికి వచ్చెను.
 ఆ యెరుకుల దానికి అంతకు ముందే ఒక కుమార్తె వుండెను. 
కొంత కాలమునకు ఆ బాలికకు యుక్త వయస్సు రాగా కామంధ 
కారాముచె కన్ను మిన్ను గానక ఆజా మీళుడు ఆ బాలికను కూడ
 చేపట్టి ఆమెతో కూడ కామ క్రీడలలో తేలియాడు చుండెను. 
వారికి యిద్దరు కొడుకులు కూడ కలిగిరి.
 ఇద్దరూ పురిటి లోనె చచ్చిరి. 
మరుల ఆమె గర్భము దరించి ఒక కుమారుని కనెను.
 వారిద్దరూ ఆ బాలునికి
 'నారాయణ'అని పేరు పెట్టి పిలుచుచు ఒక్క క్షణమైన నూ ఆ బాలుని విడువక,
 యెక్కడకు వెళ్ళినా వెంట బెట్టుకుని వెళ్ళు చూ, 
' నారాయణా-నారాయణా' అని ప్రేమతో సాకు చుండిరి. 
కాని ' నారాయణ'యని స్మరించిన యెడల తన పాపములు నశించి, 
మోక్షము పొంద వచ్చునని మాత్ర మతానికి తెలియకుండెను.
 ఇట్లు కొంత కాలము జరిగిన తర్వాత 
అజా మీళునకు శరీర పటుత్వము తగ్గి రోగ గ్రస్తుడై

మంచము పట్టి చావునకు సిద్ద పడి యుండెను.

 ఒకనాడు భయంకరాకారములతో,  

పాశాది ఆయుధములతో యమ భటులు ప్రత్యక్ష మైరి. 

వారిని చూచి అజా మీళునకు భయము చెంది కుమారుని

 పైనున్న వాత్సల్యము వలన ప్రాణములు విడువలేక ' 

 నారాయణా" నారాయణా' యనుచునే ప్రాణములు విడిచెను.

 అజా మీ ళుని నోట ' నారాయణా' యను శబ్దము వినబడగానే

 యమ భటులు గడ గడ వణక సాగిరి.

 అదే వేళకు దివ్య మంగళ కారులు శంఖ చక్ర గదా ధరులూయగూ

 శ్రీ మన్నారాయణుని దూతలు విమానములో నచ్చటికి వచ్చి

 ' ఓ యమ భటులారా! వీడు మావాడు మేము వీనిని వైకు౦

 టమునకు తీసుకొని పోవుటకు వచ్చితిమి'యని చెప్పి,

 అజా మీళుని విమాన మెక్కించి తీసుకొని పోవుచుండగా 

 యమదూతలు ' అయ్యా! మీ రెవ్వరు? 

 వీడు అతి దుర్మార్గుడు. వీనిని నరకమునకు తీసుకొని పోవుటకు

మేమి చ్చటికి వచ్చితిమి గాన, వానిని మాకు వదలుడని

 కొరగా విష్ణు దూతలు యిట్లు చెప్పదొ డ౦గిరి.

ఇట్లు స్కాంద పురాణా౦తర్గత వశిష్ట ప్రోక్త కార్తిక మహాత్య మందలి

ఎనిమిదో అధ్యయము- ఎనిమిదవ రోజు పారాయణము సమాప్తము.

   First     15   16    17   18  19  20 21 22  23   24   25   26  27    28  29  30  31   Last