దేవీ మహాత్మ్యము65

పట్టుకొని, బంధించి ఇచ్చటికి శీఘ్రముగా తీసుకుని రమ్ము."

ఇతి శ్రీ మార్కండేయ పురాణే సావర్ణి కే మన్వన్తరే

దేవీ మాహాత్మ్యే ధూమ్ర లోచన వదో నామ

షష్టో ధ్యాయః

శ్రీ మార్కండేయ పురాణ మందలి సావర్ణి మన్వంతరమున " దేవీ మహాత్యము "లో "ధూమ్ర లోచన వధ " అను పేరిటి షష్ట అధ్యాయము సంపూర్ణము .

సప్తమా ధ్యాయము

ఋషి రువాచ || 1

ఆజ్ఞ ప్తాస్తే తతో దైత్యా శ్చండ ముండ పోరో గమా:

చతుర జ్గ బలోపేతా యయు రభ్యుద్య తాయుధాః || 2

అర్ధము: ( 1 నుండి 2 వ శ్లో ) ఋషి పలికెను: అంతట అతని చేత ఆజ్ఞాపించ బడి న వారై అసురులు చతురంగ బాల సమేతులై, ఆయుధములు పైకి లేవనెత్తి, చండ ముండులు ముందు నడువ బయలు దేరిరి .

దదృ శుస్తే తతో దేవీ మీషద్దా సాం వ్యవస్తితామ్|

సింహస్యో పరి శైలేన్ద్ర శృజ్గే మహతి కాంచనే|| 3

అర్ధము :(3 వ శ్లో ) ఆ పర్వతము యొక్క ఒక బంగరు శిఖరము మీద సింహము పై కూర్చుండి చిరునగవుతో ఉన్న దేవిని వారు చూసిరి.

తే దృష్ట్వా తాం సమాధాతు ముధ్య మంచ క్రురుద్యతా:

ఆ కృష్ణ చాపా సిధ రాస్త దాన్యే తత్స మీ పగాః || 4

అర్ధము: (4 వ శ్లో ) ఆమెను చూచినపుడు కొందరు ఉత్సాహ పూరితులై ఆమెను పట్టుకొన ప్రయత్నించిరి. ఇతరులు వంచబడిన ధనస్సులతోను, ధరింపబడిన ఖడ్గముల తోను ఆమెను సమీపించిరి.

తతః కోపం చకారో చ్చైర మ్బికా తానరీ న్ప్రతి|

కోసేన చాస్యా వదనం మషీ వర్ణ మభూత్త దా|| 5

అర్ధము: (5 వ శ్లో ) అంతట అంబిక ఆ శత్రువుల యెడ ప్రచండ రోష పూరిత య్యెను. ఆమె ముఖము సిరావలె నల్లనయ్యెను.

భ్రుకు టీ కుటి లాత్త స్యా లలాట పల కాద్ద్రుతమ్|

కాళీ కరాళ వద నా వినిష్క్రాన్తా సిపాశినీ || 6

 First   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70    71

 72   73   74    75    76    77    78    79    80    81      Last